Miała staranować porwany samolot własnym F-16. Pilot dostała rozkaz samobójczej misji
Rozmowę z Penney opublikowała stacja PBS. Lotniczka wspominała w niej wydarzenia sprzed 25 lat i misję, która od początku oznaczała dla niej oraz jej skrzydłowego niemal pewną śmierć.
Rozkaz: zatrzymać porwany samolot
Celem Penney i pilota drugiego F-16, Marca Sasseville'a, miał być samolot United Airlines wykonujący lot 93. Maszynę przejęli terroryści z Al-Kaidy. Według ówczesnych informacji mogła ona zmierzać w kierunku jednego z federalnych budynków w Waszyngtonie.
Penney i Sasseville otrzymali rozkaz wystartowania i zestrzelenia samolotu, zanim dotrze on do przestrzeni powietrznej stolicy Stanów Zjednoczonych. Problem polegał na tym, że myśliwce nie zostały na czas uzbrojone w rakiety. Oznaczało to, że piloci nie mieli możliwości przeprowadzenia standardowego ataku z użyciem uzbrojenia. Pozostawało taranowanie.
Czytaj także
„Nie wahałabym się ani przez chwilę”
Dziennikarz zapytał Penney, czy miała wątpliwości dotyczące rozkazu. Jego wykonanie oznaczałoby przecież śmierć nie tylko terrorystów, ale również pasażerów i załogi porwanego samolotu.
– Nie. Widzieliśmy, jak terroryści celowali w wieże World Trade Center. Z płyty lotniska widzieliśmy dym unoszący się nad Pentagonem, w który uderzył inny porwany samolot. Wiedzieliśmy, że jeśli jakikolwiek inny terrorysta zmierza w stronę Waszyngtonu, to zagrożone jest serce naszego narodu, stolica wolnego świata. Musieliśmy zrobić wszystko, co w naszej mocy, by je chronić. Wiedzieliśmy też, że los tych niewinnych ludzi był już przesądzony. Nie mogliśmy nic na to poradzić – powiedziała.
Plan zakładał poświęcenie dwóch myśliwców i życia obu pilotów.
– Plan zakładał, że Sasseville uderzy w kokpit porwanego samolotu, by wyeliminować terrorystów i zniszczyć stery, oraz – co kluczowe – całkowicie zdemolować układ sterowania i przepustnice. Ja miałam uderzyć w ogon, by aerodynamicznie zdestabilizować samolot (i sprawić), by runął prosto na ziemię.
Była to więc misja, w której piloci mieli świadomie skierować swoje maszyny przeciwko samolotowi pasażerskiemu, aby uniemożliwić terrorystom dotarcie do celu.
Pasażerowie przejęli kontrolę
Do wykonania rozkazu jednak nie doszło. Penney i Sasseville zostali skierowani do akcji zbyt późno. United 93 zdążył już się rozbić. Samolot runął na ziemię w Pensylwanii po tym, jak pasażerowie podjęli próbę odzyskania kontroli nad maszyną. Dzięki ich działaniom lot 93 nie dotarł do celu.
Na pokładzie znajdowały się 44 osoby, w tym czterej porywacze. Wszyscy zginęli. Penney podkreślała, że decyzja o podjęciu przez pasażerów walki z terrorystami była szczególnie znacząca, ponieważ byli to zwykli cywile.
– To byłaby misja samobójcza, ale żadne z nas nie wahało się ani przez chwilę. Każdy w bazie – każdy, kto kiedykolwiek złożył przysięgę wojskową – chciałby znaleźć się w tej dwuosobowej formacji, by bronić naszego narodu – powiedziała w rozmowie z PBS.
„Byli po prostu zwyczajnymi Amerykanami”
Po latach Penney nadal wspominała wydarzenia z 11 września z dużymi emocjami.
– Do dziś przechodzą mnie dreszcze, kiedy sobie to przypominam – powiedziała. – Czuję ogromną wdzięczność za poświęcenie pasażerów i za to, co zrobili dla nas wszystkich. Żaden z pasażerów lotu 93 nie był żołnierzem. Nie było wśród nich strażaków, ratowników medycznych ani funkcjonariuszy służb mundurowych. Byli po prostu zwyczajnymi Amerykanami. A jednak byli gotowi walczyć z terrorystami, przejąć kontrolę nad kokpitem i poświęcić życie, by nas chronić. To dowodzi, że bohaterstwo nie jest czymś wyjątkowym, że drzemie ono w każdym z nas – podkreśliła.
11 września 2001 roku 19 członków Al-Kaidy porwało cztery samoloty pasażerskie. Dwa z nich uderzyły w wieże World Trade Center w Nowym Jorku, trzeci w Pentagon pod Waszyngtonem, a czwarty rozbił się w Pensylwanii po próbie odzyskania kontroli nad maszyną przez pasażerów. W zamachach zginęło 2996 osób, a tysiące zostały ranne. Był to najbardziej śmiercionośny zamach terrorystyczny w historii Stanów Zjednoczonych.
źr. wPolsce24 za PAP
