Publicystyka

Symboliczna scena podczas defilady. Zwiało spadochroniarza z unijną flagą daleko od polskiego orła

opublikowano:
Tegoroczne obchody Święta Wojska Polskiego miały być pokazem siły, narodowej dumy i hołdem dla bohaterów 1920 roku. Obecna ekipa rządząca nie byłaby jednak sobą, gdyby patriotycznego święta nie spróbowała wykorzystać do własnych celów wizerunkowych. W scenariusz uroczystości wciśnięto unijną symbolikę, ale natura – lub jak kto woli, Opatrzność – przygotowała dla rządowych piarowców wymowną pointę.

Podczas widowiskowych skoków spadochroniarzy na niebie pojawiły się flagi: państwowa, z polskim godłem oraz błękitny sztandar Unii Europejskiej. Sam widok tego ostatniego wywołał wśród wielu obserwatorów konsternację. Wojsko Polskie świętuje rocznicę Bitwy Warszawskiej, opiera swoje realne bezpieczeństwo na Sojuszu Północnoatlantyckim, a rząd serwuje widzom błękitną płachtę z gwiazdkami. Dlaczego zabrakło flagi NATO?

Jeśli obecność jakichkolwiek barw sojuszniczych miała uzasadnienie militarne, to właśnie proporzec Sojuszu Północnoatlantyckiego powinien powiewać nad Warszawą. Bruksela nie ma własnych dywizji, czołgów ani gwarancji artykułu 5.

Najbardziej uderzający okazał się jednak moment samego lądowania. Podczas gdy skoczkowie z polskimi symbolami lecieli precyzyjnie, porywisty wiatr zniósł spadochroniarza z unijną flagą daleko na ubocze, z dala od polskiego godła.

Trudno nie odnieść wrażenia, że prezydent patrzył na to z pewną dozą zażenowania. Zbigniew Bogucki i pierwsza dama Marta Nawrocka, wymienili na ten temat nawet kilka zdań. 

Scena ta urasta do rangi czystego symbolu:

  • Sztuczny entuzjazm kontra rzeczywistość – rządowe próby zdominowania narodowych uroczystości ideologiczną poprawnością z Brukseli okazały się nietrwałe w zderzeniu z realiami.

  • Militarny absurd – promowanie instytucji niemającej realnego potencjału obronnego kosztem sojuszu NATO obnaża priorytety rządzących, dla których europejski blichtr jest ważniejszy niż twarda geopolityka.

  • Polskie barwy na pierwszym miejscu – orzeł i biało-czerwona flaga pozostały na swoim miejscu, w centrum, tam gdzie ich prawowity dom.

Rząd po raz kolejny zafundował Polakom hucpę w doniosłym dniu narodowej pamięci. Próbowano na siłę wpisać Wojsko Polskie w unijne narracje, ale warszawski wiatr przypomniał wszystkim, co w godzinie próby naprawdę trzyma się ziemi: narodowa tożsamość, suwerenność i własna armia. Eurokratyczne symbole prędzej czy później i tak zostaną zniesione na margines.

źr. wPolsce24

Publicystyka

Polityczna zasadzka w Sopocie. Oto prawdziwy cel Tuska

opublikowano:
Donald Tusk
Donald Tusk (fot. PAP/Radek Pietruszka)
W polityce nie ma gestów niewinnych, a już na pewno nie ma ich w repertuarze Donalda Tuska. Kiedy szef rządu 11 listopada w Szczecinie, z łagodnym uśmiechem i troską w głosie, zaprosił prezydenta Karola Nawrockiego wraz z rodziną do swojego sopockiego mieszkania na przedświąteczne łamanie się opłatkiem, część komentatorów uległa złudzeniu.
Publicystyka

„Zamach na Polskę. Kim jest Korwin-Piotrowska?”. Wierny żołnierz władzy przejął Trybunał

opublikowano:
Kim jest Korwin-Piotrowska?
Kim jest Korwin-Piotrowska? (fot. wPolsce24)
Twarzą operacji wymierzonej w Trybunał Konstytucyjny stała się sędzia Anna Korwin-Piotrowska – wpływowa działaczka stowarzyszenia sędziów Themis, blisko powiązana z Waldemarem Żurkiem i Dariuszem Mazurem. Ujawniamy kulisy jej błyskawicznego awansu oraz okoliczności siłowego wejścia do gmachu Trybunału Konstytucyjnego.
Publicystyka

TYLKO na wPolsce24. „Zamach na Polskę. Kim jest Korwin-Piotrowska?”

opublikowano:
Kim jest Korwin-Piotrowska?
Kim jest Korwin-Piotrowska? (fot. wPolsce24)
Czy pod hasłami obrony praworządności i walki o demokrację szykowany jest cichy zamach na fundamenty polskiego państwa? Donosy do zagranicznych instytucji, pisane na polityczne zamówienie listy poparcia oraz bezwzględna walka o pełną kontrolę nad wymiarem sprawiedliwości.
Publicystyka

Co za odklejenie. "Wyborcza" widzi psa i mówi, że to kot

opublikowano:
Gazeta Wyborcza przebiła samą siebie
Gazeta Wyborcza przebiła samą siebie (fot.Fratria)
Machina propagandowa z ulicy Czerskiej weszła w dobrze znany, groteskowy tryb. Kiedy polityczny grunt pali się pod nogami obecnego obozu władzy, a Donald Tusk zalicza wizerunkową katastrofę na oczach milionów Polaków, do akcji wkraczają medialni inżynierowie dusz. Zasada jest niezmienna: im większa porażka lidera, tym grubszy plaster trzeba na nią nakleić. Tym razem Dominika Wielowieyska postanowiła pójść na rekord i wyprodukowała na łamach „Gazety Wyborczej” gigantyczny, ciągnący się w nieskończoność elaborat na kilkadziesiąt tysięcy znaków. Utopiła prawdę w morzu słów.
Publicystyka

Wściekły atak rzecznika rządu na Jacka Karnowskiego. Odbezpieczył granat w rękach Tuska

opublikowano:
Jacek Karnowski zdemaskował plan Tuska
Jacek Karnowski zdemaskował plan Tuska (fot. wPolsce24)
Ujawnienie przez telewizję wPolsce24 planów obozu Donalda Tuska dotyczących wariantów siłowych i pacyfikacji nastrojów społecznych wywołało furię w szeregach koalicji rządzącej. Prorządowi propagandyści oraz minister Adam Szłapka rzucili się do frontalnego ataku na redaktora naczelnego Jacka Karnowskiego, zarzucając mu rzekomą „dezinformację”. Prawda jest jednak zupełnie inna: szybka reakcja wolnych mediów i nagłośnienie sprawy zniweczyły element zaskoczenia, krzyżując niebezpieczne scenariusze władzy.
Publicystyka

Karnowski stawia kluczowe pytanie o zdrowie Tuska: „Czy to już?"

opublikowano:
Donald Tusk i jego złe oczy i nienawistny wyraz twarzy
Donald Tusk (fot. PAP/Albert Zawada)
Donald Tusk forsuje kolejne decyzje z bezwzględnością, która wprawia w osłupienie nawet część umiarkowanych obserwatorów sceny politycznej. Redaktor naczelny tygodnika „Sieci” i telewizji wPolsce24, Jacek Karnowski, sformułował pytanie, które w kuluarach zadaje sobie dziś wielu: czy mamy do czynienia z przemyślanym planem politycznym, czy z niebezpiecznym stanem emocjonalnym lidera obozu władzy?