Toksyczna moda „eko-postępowców”. Takie meble to tykające bomby chemiczne. Polacy coraz częściej je kupują
Ślepa pogoń za ekologicznymi trendami i rzekomą „zrównoważoną konsumpcją” po raz kolejny zderzyła się brutalnie z rzeczywistością. Jak donosi niemiecki dziennik „Frankfurter Allgemeine Zeitung” (FAZ), masowa moda na wyposażanie wnętrz w meble „vintage” oraz „retro” wiąże się dla wielu Europejczyków z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia. To, co postępowi aktywiści i wielkomiejscy hipsterzy uważają za przejaw ekologicznej cnoty, w rzeczywistości okazuje się domowym arsenałem toksycznych substancji.
Od lat lewicowo-liberalne media i celebryci powtarzają ten sam dogmat: kupowanie nowych rzeczy to zbrodnia przeciwko planecie. Zamiast nowoczesnych, certyfikowanych wyrobów, nowoczesna elita nakazuje przeszukiwać pchle targi, piwnice i portale ogłoszeniowe w poszukiwaniu mebli z minionych dekad. „Uratuj komodę z lat 60., zmniejsz ślad węglowy!” – krzyczą nagłówki magazynów wnętrzarskich. Jednak nikt z tych ideologów nie zadał sobie trudu, by sprawdzić, czym te „ekologiczne perełki” były impregnowane i malowane.
Niemiecki „Giftschrank” w salonie u hipstera
Artykuł opublikowany na łamach FAZ, wymownie zatytułowany pytaniem o „szafę z truciznami” (niem. Giftschrank), obnaża bezmyślność tej mody. Eksperci cytowani przez gazetę ostrzegają, że stare meble wyprodukowane w drugiej połowie XX wieku – zwłaszcza w okresie od lat 50. do 80. – powstawały w czasach, kiedy normy środowiskowe i zdrowotne praktycznie nie istniały, a przemysł chemiczny przeżywał swój złoty wiek, testując na konsumentach najbardziej agresywne substancje.
Kupując stary, niezbadany mebel, w imię ratowania świata fundujemy swoim dzieciom powolną inhalację rakotwórczymi oparami” – zwracają uwagę specjaliści badający jakość powietrza w pomieszczeniach.
Wśród najgroźniejszych pasażerów na gapę w meblach retro wymienia się przede wszystkim formaldehyd – powszechnie stosowany w dawnych płytach wiórowych i klejach, który potrafi ulatniać się przez dziesięciolecia. Co gorsza, stare szafy i komody bardzo często były zabezpieczane przed kornikami i wilgocią za pomocą skrajnie toksycznych pestycydów, takich jak pentachlorofenol (PCP) oraz lindan. Obie te substancje są obecnie surowo zakazane w Unii Europejskiej z uwagi na ich udowodnione działanie rakotwórcze oraz niszczący wpływ na układ nerwowy i hormonalny.
Hipokryzja „zielonego” stylu życia
Sprawa mebli vintage doskonale ilustruje szerszy mechanizm, jakim posługuje się współczesna lewica kulturowa. Walka z tradycyjnym przemysłem i promowanie alternatywnych form egzystencji opiera się głównie na marketingu emocjonalnym, a nie na rzetelnej wiedzy naukowej. Współczesny postępowiec ostentacyjnie rezygnuje z zakupu nowoczesnego, bezpiecznego stołu od lokalnego producenta, by z dumą postawić w jadalni lakierowany stół z czasów PRL-u – pokryty łuszczącym się lakierem ołowiowym.
Ołów, kadm, zmiękczacze rzekomo zakazane w nowoczesnych zabawkach – to wszystko znajduje się w zasięgu ręki dzieci raczkujących po salonach urządzonych w myśl „eko-świadomości”. Ironią losu jest fakt, że ludzie najbardziej przerażeni rzekomym zanieczyszczeniem środowiska, sami na własne życzenie zamieniają swoje mieszkania w składowiska odpadów niebezpiecznych, często płacąc za to handlarzom antyków astronomiczne sumy.
Powrót do zdrowego rozsądku
Niemiecka przestroga opublikowana w FAZ powinna być zimnym prysznicem również dla polskich konsumentów, wśród których moda na styl mid-century modern i renowację starych mebli bije rekordy popularności. Konserwatyzm od zawsze stawiał na trwałość, jakość i zdrowy rozsądek, a nie na ideologiczne zrywy podsycane przez korporacje i modne nurty.
Zamiast ulegać presji wielkomiejskich aktywistów i bezkrytycznie znosić do domów stare meble niewiadomego pochodzenia, warto powrócić do sprawdzonych rozwiązań: wspierania rodzimego rzemiosła, zakupu mebli z litego drewna od certyfikowanych dostawców oraz przede wszystkim – kierowania się dobrem własnej rodziny, a nie fałszywą troską o globalny klimat, która po raz kolejny okazuje się toksyczną pułapką.
Oczywiście niektórzy decydują się na takie meble ze względów estetycznych - to ich wybór, mają do tego prawo, ważne jednak, by pamiętali o zagrożeniach, które z tym się wiążą.
Warto też pamiętać o trudnej sytuacji polskiej branży meblarskiej, której obecny rząd nie pomaga.
źr. w Polsce24 za „Frankfurter Allgemeine Zeitung”
