W wieku 85 odszedł arcybiskup Józef Michalik. Zabiegał o zdrowy moralnie, uczciwy i zgodny naród
Na czele Episkopatu stał przez dwie kadencje w latach 2004–2014. Abp Michalik był zaangażowany w życie publiczne i często zabierał głos w sprawach dotyczących odpowiedzialności społecznej, roli Kościoła oraz miejsca Polski w Europie. Podkreślał znaczenie wartości, dialogu i troski o dobro wspólne.
Abp Michalik urodził się 20 kwietnia 1941 r. w Zambrowie, ukończył łomżyńskie seminarium. Święcenia kapłańskie otrzymał 23 maja 1964 r. Studia kontynuował w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz na Uniwersytecie Angelicum w Rzymie, gdzie w 1972 r. uzyskał stopień doktora teologii.
Po powrocie do kraju w 1973 r. został wicekanclerzem kurii w Łomży. Równocześnie był profesorem teologii dogmatycznej i homiletyki w seminarium duchownym oraz redaktorem miesięcznika diecezjalnego. Ordynariuszem gorzowskim został mianowany przez papieża 1 października 1986 r. Sakrę biskupią otrzymał 16 października 1986 r. z rąk papieża Jana Pawła II w Watykanie. Za biskupią dewizę przyjął łacińską sentencję „Numine Tuo Domine” (Mocą Twoją, Panie). Jako ordynariusz przeprowadził reorganizację diecezji i przeniósł jej siedzibę do Zielonej Góry.
W kwietniu 1993 r. został mianowany przez papieża metropolitą przemyskim. W 2015 r., po osiągnięciu wieku emerytalnego zgodnie z prawem kanonicznym, złożył rezygnację z funkcji metropolity przemyskiego. W liście pożegnalnym do wiernych w archidiecezji podkreślił, że sprawy Kościoła i Ojczyzny „zawsze powinny nam leżeć na sercu, bo wiemy, że siłę i dobrobyt ojczystego kraju tworzą ludzie zdrowi moralnie, mądrzy i uczciwi, a nawet największe bogactwa roztrwoni korupcja, zaś najpotężniejsze siły zniweczą podziały, egoizmy i zdrady”. Zwrócił uwagę, że los ojczyzny „zawsze był związany z losem Kościoła, a niewola Polski pogrążała w kolejne trudności Kościół i osłabiała moralność”.
W KEP był m.in. przewodniczącym komisji ds. duszpasterstwa akademickiego, wiceprzewodniczącym komisji ds. duszpasterstwa ogólnego oraz ds. duszpasterstwa świeckich. Kierował też zespołami ds. Akcji Katolickiej i ds. Konstytucji Rzeczypospolitej.
Jest autorem licznych publikacji, m.in.: „Kościół i jego reforma”, „Moje rozmowy z Bogiem”, „Przypatrzcie się, bracia, powołaniu waszemu”, „Mocą Twoją, Panie! Wybrane teksty z nauczania pasterskiego (1993–1998)” oraz szeregu artykułów na tematy teologiczne i duszpasterskie.
Był honorowym obywatelem m.in. Krosna, Łańcuta, Zambrowa i Przemyśla. W 2014 r. otrzymał odznakę honorową „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego”. Z kolei dwa lata wcześniej przyznano mu tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
źr. wPolsce24 za PAP
