Ministerstwo proponuje rower jako remedium na wykluczenie komunikacyjne

Szacuje się, że aż 14 milionów mieszkańców Polski żyje na terenach zagrożonych tzw. wykluczeniem komunikacyjnym. Według danych Stowarzyszenia Wykluczenie Transportowe, problem dotyka aż 20 proc. mieszkańców małych miejscowości, do których już dawno nie docierają ani pociągi, ani autobusy. Ale z Ministerstwa Infrastruktury właśnie zaświecono do tych osób światełkiem nadziei. Nie, nie jest to światło powracającego na tory pociągu, a propozycja korzystania z rowerów!

Polska będzie miała wreszcie skoordynowaną na szczeblu krajowym „politykę rowerową”. W tym celu odbyło się specjalne spotkanie na szczeblu ministerialnym.

„Wspólna strategia rowerowa dla Polski – wokół tego zagadnienia koncentrowały się rozmowy w siedzibie Ministerstwa Infrastruktury 7 października 2024 r. Wiceminister infrastruktury, pełnomocnik rządu ds. przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu Stanisław Bukowiec oraz pełnomocnik Ministra Infrastruktury do spraw rozwoju ruchu rowerowego Piotr Kalisz spotkali się z przedstawicielami samorządów wojewódzkich, odpowiedzialnymi za infrastrukturę rowerową. Wśród nich znaleźli się reprezentanci Zespołu do spraw mobilności rowerowej działającego przy Konwencie Marszałków Województw RP.” - czytamy w komunikacie zamieszczonym na rządowej stronie gov.pl.

Jak podkreślił wiceminister Bukowiec: „Polacy przesiadają się na rowery. Nie tylko w małych miejscowościach, ale i w dużych, również w aglomeracjach. Rowery mogą być elementem walki z wykluczeniem komunikacyjnym, czekamy na propozycje strony samorządowej w tym zakresie. Jesteśmy otwarci na współpracę.”

W podobnym tonie wypowiedział się Piotr Kalisz, który stwierdził: „Chciałbym naszą politykę rowerową prezentować na arenie międzynarodowej, promować polskie trasy rowerowe w Europie”.

Podczas dyskusji poruszono wiele ważnych tematów związanych z rozwojem infrastruktury rowerowej, takich jak budowa dróg rowerowych na wałach przeciwpowodziowych, w lasach oraz współpraca z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad. Przedstawiciele samorządów zwrócili również uwagę na potrzebę uchwalenia specustawy, która ułatwiłaby budowę tej infrastruktury.

Z perspektywy miłośników jazdy na rowerze podejmowane przez Ministerstwo Infrastruktury wysiłki wydają się zapewne istotne, jednak idea, że rower ma być narzędziem walki z wykluczeniem komunikacyjnym, budzi pewne kontrowersje i rodzi pytania o realną skuteczność takiej polityki w praktyce.

Należy zastanowić się, czy rzeczywiście rower może być uznany za rozwiązanie problemów transportowych, szczególnie na terenach wiejskich i w małych miasteczkach, które już teraz borykają się z ograniczonym dostępem do transportu publicznego. Czy mieszkańcy terenów, gdzie likwiduje się połączenia autobusowe i kolejowe, mają rzeczywiście realną możliwość pokonywania kilkudziesięciu kilometrów dziennie na rowerze, aby dostać się do pracy, szkoły czy na zakupy? Czy ta oferta jest atrakcyjna dla osób starszych i schorowanych? Na powyższe pytania póki co twórcy „nowej polityki rowerowej kraju” nie odpowiedzieli.

Źródło: mi.gov.pl