Kolejna Bohaterka odeszła na wieczną wartę. Danuta Szlajmer „Siódemka” miała niespełna 17 lat, gdy stanęła do walki o wolną Polskę

Danuta Szlajmer urodziła się 19 sierpnia 1927 roku w Chełmcach na Kujawach. Gdy w sierpniu 1944 roku wybiła godzina próby, miała zaledwie 17 lat. Mimo młodego wieku nie wahała się ani chwili – złożyła przysięgę i rzuciła się w wir walki o stolicę. Jako łączniczka i sanitariuszka Batalionu „Kiliński” brała bezpośredni udział w jednym z najbardziej spektakularnych sukcesów polskiego oręża w Warszawie – krwawych, ale zwycięskich walkach o gmach PAST-y przy ul. Zielnej.
Po latach, wspominając tamte dramatyczne i heroiczne dni w Archiwum Historii Mówionej, dawała świadectwo niezwykłego ducha swojego pokolenia. W jej słowach nie było patosu, lecz naturalne poczucie obowiązku:
Dzieciaki, wszystko młode, ja byłam najmłodsza. Sznurkiem przywiązywało się butelki z benzyną i pod PAST-ę. (...) Walczyć o wolność to po prostu była normalność”.
To proste zdanie najlepiej oddaje wielkość pokolenia Kolumbów – ludzi wychowanych w II Rzeczypospolitej, dla których miłość do Ojczyzny i gotowość do poświęcenia życia były rzeczą oczywistą.
Po upadku Powstania podzieliła los tysięcy żołnierzy Armii Krajowej. Trafiła do obozu przejściowego w Ożarowie, a następnie do niemieckiego obozu jenieckiego Stalag IV B Mühlberg oraz do przymusowej pracy w fabryce w Piesteritz. Przetrwała piekło niemieckiej niewoli, a po wyzwoleniu powróciła do zrujnowanej Warszawy.
Od 1946 roku wraz z najbliższymi opiekowała się i prowadziła Fotoplastikon Warszawski – niezwykłą instytucję kultury, która w mrocznych czasach komunizmu pozwalała warszawiakom podtrzymywać pamięć o przedwojennym świecie. W 1973 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, jednak sercem do końca pozostała związana z Polską i ukochaną stolicą.
Śmierć Danuty Szlajmer to przypomnienie o wielkim długu wdzięczności, jaki współczesne pokolenia mają wobec Bohaterów '44. Naszym obowiązkiem jest strzec prawdy historycznej, pielęgnować pamięć o ich ofierze oraz przeciwstawiać się wszelkim próbom relatywizowania ich walki.
Cześć i chwała Bohaterom! Wieczny odpoczynek racz Jej dać, Panie.
źr. wPolsce24 za Muzeum Powstania Warszawskiego











