Polskim dzieciom eko-eksperymenty i zaciskanie pasa, a w Niemczech powrót do tradycji? „Currywurst to soul food”, ale nam każą jeść trawę!
Na łamach lewicowo-liberalnej „Süddeutsche Zeitung” ukazał się wymowny reportaż o kulisach niemieckiego rynku żywienia zbiorowego, zdominowanego przez giganta cateringowego – firmę Apetito. Wnioski płynące z publikacji mogą szokować każdego, kto bezkrytycznie wierzy w zachodnioeuropejskie dogmaty klimatyczne.
Koniec eko-utopii: Niemieckie przedszkola mówią „nie” drogiej ideologii
Jak ujawnia niemiecki dziennik, niemieckie przedszkola masowo rezygnują z certyfikowanego jedzenia „bio”. Powód? Czysta ekonomia. Koszty narzucanych z góry norm i surowców ekologicznych okazały się zbyt wysokie nawet dla niemieckich samorządów i rodziców. Zamiast płacić krocie za ideologicznie poprawne etykiety, placówki wybierają zwykłe, tradycyjne i po prostu tańsze posiłki.
Tymczasem w Polsce środowiska lewicowe i progresywni aktywiści miejscy bez wytchnienia lobbują za narzucaniem szkołom i przedszkolom, restrykcyjnego menu, próbując ograniczać dostęp do tradycyjnych, pełnowartościowych dań mięsnych pod hasłami „ochrony planety”.
Pytanie nasuwa się samo: czy polskie dzieci mają być królikami doświadczalnymi brukselskiej inżynierii społecznej, podczas gdy niemieckie instytucje bez skrupułów odrzucają to, co uderza w ich portfele?
Currywurst zamiast wegańskich kotletów
Jeszcze bardziej wymowny jest trend w niemieckich stołówkach zakładowych. Choć przez lata próbowano wmówić pracownikom, że przyszłością są wegańskie substytuty i „dni bez mięsa”, klienci zagłosowali swoimi portfelami i żołądkami. Do łask z wielką siłą wraca absolutny klasyk niemieckiej kuchni – tradycyjny Currywurst.
Niemieccy komentatorzy i eksperci branży gastronomicznej przestają owijać w bawełnę: kiełbasa w pikantnym sosie określana jest dziś wprost mianem „soul food” (jedzenia dla duszy), dającego pracownikom realną energię i poczucie normalności w czasach kryzysu gospodarczego. Niemiecki robotnik i urzędnik chcą konkretu na talerzu – i go dostają.
Podwójne standardy „europejskiej solidarności”
Sytuacja ta obnaża głęboką hipokryzję stojącą za zachodnią narracją:
-
Dla Niemców: powrót do tradycji, mięsne posiłki i cięcie kosztów tam, gdzie eko-certyfikaty okazują się zbyt drogie.
-
Dla Polski: presja na realizację celów klimatycznych, likwidację hodowli i zmuszanie szkół do dostosowywania się do unijnych wytycznych, które uderzają w polskie rolnictwo i tradycyjne nawyki żywieniowe.
Czas skończyć z kompleksami i ślepym naśladowaniem zachodnich trendów, z których sam Zachód po cichu się wycofuje. Polska szkoła i polska rodzina nie potrzebują pouczeń z Berlina czy Brukseli – polskie dzieci zasługują na zdrowe, tradycyjne i pełnowartościowe posiłki, bez ideologicznej tresury na talerzu.
źr. wPolsce24 za sueddeutsche.de
Czytaj także
