Jednogłośna decyzja Senatu i nagły opór rządu. Poszło o Zaślubiny Polski z Morzem

Zaślubiny Polski z Bałtykiem, dokonane 10 lutego 1920 roku w Pucku przez gen. Józefa Hallera, to jeden z najważniejszych momentów odrodzenia II Rzeczypospolitej. Otworzyły one przed krajem drogę do budowy portu w Gdyni, floty wojennej i handlowej oraz realnej suwerenności gospodarczej nad Bałtykiem. Pamięć o tym akcie zyskała w polskim parlamencie szczególne poparcie - projekt ustawy ustanawiającej dzień 10 lutego świętem państwowym poparli zgodnie wszyscy senatorowie.

Entuzjazm parlamentarzystów zderzył się jednak ze stanowiskiem strony rządowej.

Senator ujawnia stanowisko ministerstwa

Na nieoczekiwany zgrzyt zwrócił uwagę senator Marek Pęk, publikując pierwszą stronę projektu ustawy:

Ciekawostka: Senat RP wystąpił z inicjatywą Narodowego Dnia Zaślubin Polski z Morzem. Inicjatywa zyskała jednogłośne poparcie senatorów. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest przeciw... 🫠”

Przedstawiony dokument to krótka regulacja, w której czytamy:

W hołdzie wszystkim, którzy przyczynili się do przywrócenia Pomorza w granice odrodzonej Rzeczypospolitej Polskiej, a wraz z nim dostępu do Morza Bałtyckiego, będącego symbolem odzyskanej wolności (...) Dzień 10 lutego ustanawia się Narodowym Dniem Zaślubin Polski z Morzem”.

Ustawa precyzuje ponadto, że Narodowy Dzień Zaślubin Polski z Morzem ma być świętem państwowym.

Skąd sprzeciw resortu?

Resort Kultury i Dziedzictwa Narodowego tłumaczy tę decyzję... nadmierną liczbą świąt państwowych w kalendarzu, co według urzędników mogłoby prowadzić do ich „dewaluacji”. Resort argumentuje, że upamiętnianie przełomowych dat historycznych powinno odbywać się raczej za pośrednictwem programów edukacyjnych, uroczystości kulturalnych czy akcji społecznych niż poprzez kolejne ustawy o świętach państwowych.

Dla środowisk patriotycznych i konserwatywnych taka argumentacja budzi zdziwienie. Symboliczny gest gen. Hallera i powrót Polski nad Bałtyk stanowią fundament nowoczesnej polskiej tożsamości morskiej i racji stanu. Przeciwstawianie się ustanowieniu święta tak jednoznacznego historycznie, w sytuacji gdy izba wyższa zagłosowała jednogłośnie, odbierane jest jako niezrozumiały dystans rządu do narodowego dziedzictwa.

źr. wPolityce za X