Co tam się wydarzyło? Szymon Hołownia nagle zaczął… błagać Tuska

„Ja już nie oczekuję, ja błagam”

Podczas rozmowy w porannym programie Hołownia przekonywał, że zależy mu na deeskalacji napięć na scenie politycznej. W pewnej chwili porzucił jednak ton pragmatycznego parlamentarzysty na rzecz doskonale znanego widzom patosu:

Jeżeli w sytuacji takich podziałów, które dzisiaj widzimy, takich napięć, które mamy, prezydent nie może się spotkać w Polsce z premierem... Prezydent i premiera dzieli kilometr, nie wiem, tam półtora kilometra jest między jednym a drugim pałacem, tylko rozmawiają przez ministrów. Jeden stawia warunki, drugi mówi, że warunków nie spełni. Dzisiaj chcę powiedzieć bardzo jasno. Ja już nie oczekuję, że oni się spotkają. Ja błagam o to spotkanie” – dramatyzował na wizji lider Polski 2050, cytowany przez wPolityce.pl.

Hołownia apelował do liderów, aby usiedli do bezpośrednich rozmów, twierdząc, że bez tego „sami się powykańczamy”. Próbował przy tym grać na patriotycznej nucie, odwołując się do kalendarza państwowego i dramatycznych bieżących wydarzeń:

Jeszcze raz powtórzę, ja tego nie oczekuję, ja o to nie proszę, ja o to dzisiaj błagam, zwłaszcza w tych dniach, kiedy będziemy obchodzili urodziny Rzeczpospolitej i zwłaszcza w tych dniach, kiedy na dzień przed urodzinami Rzeczpospolitej dzieje się taka tragedia w pierwszej stolicy Polski. No czego jeszcze nawet symbolicznie bardziej trzeba, niż żeby zrozumieć, w jakiej kondycji jest dzisiaj Rzeczpospolita (...). Panowie, proszę was o to” – dodawał w emocjonalnym uniesieniu.

Tani symetryzm zamiast twardej polityki

Za dramatycznymi gestami i łamiącym się głosem kryje się jednak czytelna gra polityczna. Choć były marszałek kreuje się na bezstronnego arbitra stojącego ponad podziałami, komentatorzy zwracają uwagę na fałszywy symetryzm jego narracji. Stawianie w jednym rzędzie koncyliacyjnego Pałacu Prezydenckiego i konfrontacyjnego kursu rządu Donalda Tuska to wygodna próba ucieczki od współodpowiedzialności za działania obozu rządzącego.

Zamiast realnych działań w parlamencie i rozliczenia własnego zaplecza z podsycania politycznej wojny, Szymon Hołownia po raz kolejny serwuje opinii publicznej telewizyjny monodram. Pytanie tylko, czy wyborcy po raz kolejny dadzą się nabrać na łzy i apele polityka, który sam przyłożył rękę do obecnego kryzysu w państwie.

źr. wPolsce24 za wPolityce.pl