Co za tchórz! Donald Tusk znowu ucieka z Warszawy

Zamiast obecności na centralnych uroczystościach przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie czy choćby cienia solidarności ze świętującymi rodakami, premier zaplanował na 11 listopada wizytę w Szczecinie. Oficjalny pretekst? Udział w ceremonii chrztu promu „Bursztyn”. Rolę reprezentanta rządu w stolicy zepchnięto na wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza.

Strach przed głosem Polaków

To nie jest przypadek ani zwykła kolizja w kalendarzu. Jak celnie zauważył w programie telewizyjnym poseł Marcin Warchoł, unikanie najważniejszych rocznic stało się już swoistą, przykrą tradycją obecnego premiera. Szef rządu konsekwentnie omija uroczystości gromadzące patriotów, bo doskonale wie, jak wygląda nastroje społeczne poza szczelnym kordonem ochroniarzy i zaprzyjaźnionych kamer.

„To jest taki system premiera, że omija, nie chcąc konfrontować się bardzo często z prawdą, którą może usłyszeć prosto od Polaków, którzy są zgromadzeni na tego typu uroczystościach. Ucieczka i wymówka pokazują sposób działania tego rządu” – podkreśla Marcin Warchoł.

Kiedy w Warszawie gromadzi się patriotyczna Polska – dumna ze swojej suwerenności, historii i tradycji – obecna władza woli zniknąć z pola widzenia. Zamiast spojrzeć rodakom w oczy, Donald Tusk wybiera bezpieczną przystań z dala od biało-czerwonych marszów i krytycznych haseł.

Chrzest promu zamiast państwowego święta

Wybór uroczystości chrztu jednostki pływającej w dniu, w którym Polska odzyskała niepodległość, to czytelny sygnał dla obywateli. Rządząca koalicja od miesięcy mierzy się z zarzutami o łamanie zasad praworządności, paraliżowanie instytucji państwowych i uległość wobec brukselskiej biurokracji. Obawy przed tym, że podczas oficjalnych wystąpień mogłyby paść niewygodne okrzyki ze strony suwerena, przeważyły nad powagą urzędu premiera.

Rzeczywistość skrzeczy: polskie ulice 11 listopada wypełnią się ludźmi domagającymi się silnego, niezależnego państwa. Premier woli ten dzień spędzić przy nabrzeżu – byle jak najdalej od Polaków, których woli i głosu boi się dziś najbardziej.