To jest nasz dom! Poruszająca pieśń zagrzewa do walki o Polskę

Na antenie telewizji wPolsce24 miała miejsce premiera utworu „Głos z Alei Szucha” (z muzyką projektu RBL-X). To kompozycja, która natychmiast chwyta za serce, budzi uśpioną dumę i nie pozwala przejść obojętnie wobec dramatycznych wydarzeń rozgrywających się na naszych oczach. Powstało dzieło wyjątkowe – muzyczny manifest wierności Ojczyźnie, prawu i suwerenności, będący czytelnym głosem sprzeciwu wobec prób demontażu fundamentów polskiego państwa.

W obronie twierdzy prawa

Tłem i osią narracyjną utworu są dramatyczne chwile pod gmachem Trybunału Konstytucyjnego przy Alei Szucha w Warszawie. Kadry nocnych protestów, policyjne kordony, znicze, biało-czerwone barwy oraz determinacja obywateli stojących na straży legalizmu zderzają się tu z bezwzględnością politycznych decyzji. Twórcy utworu sięgają po głęboką polską symbolikę romantyczną i historyczną – pojawia się postać Rejtana strzegącego bram, Kordiana oraz złowrogi motyw „złotego rogu”, który pęka w dłoniach tych, co zapomnieli o narodowej wspólnocie.

Tekst bezkompromisowo diagnozuje obecną rzeczywistość, ale zamiast rezygnacji niesie potężną dawkę nadziei i odwagi. Szczególnie mocno wybrzmiewa refren, który ma wszelkie zadatki na to, by stać się hymnem patriotycznych manifestacji:

„To jest nasz dom! To nasza krew!

Usłyszcie dziś narodu gniew!

Przetrwa ten gmach, przeminie noc!

W naszych rękach jest ta moc!”

Przywódca, który staje razem z Narodem

Niezwykle poruszającym momentem całego teledysku jest wplecenie autentycznego głosu prezydenta Karola Nawrockiego, który przerwał zagraniczną wizytę, by w decydującej chwili być w kraju, blisko obywateli i konstytucyjnych instytucji. Słowa wypowiedziane przez prezydenta: „Nigdy nie powiem do was naprzód. Zawsze będę mówił do was: za mną! Byłem, jestem i będę z wami!”, brzmią w tym kontekście jak twarde żołnierskie zobowiązanie. Zwieńczenie utworu słowami prezydenckiej przysięgi o niezłomnym strzeżeniu godności narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej przypomina, wokół jakich wartości toczy się dziś najważniejsza batalia.

Prawdziwy zastrzyk patriotycznej energii

„Głos z Alei Szucha” to utwór skrojony z pasji i autentycznego bólu o los Ojczyzny. Dynamiczna, nowoczesna linia melodyczna łączy się tu z ciężarem gatunkowym tekstu, tworząc całość, która elektryzuje i zagrzewa do działania. Nie ma tu miejsca na defetyzm – jest jasne przesłanie: Polska to nie własność polityków, lecz dom całego narodu, którego nie da się zepchnąć w „ziemię milczenia”.

Telewizja wPolsce24 oddała głos tym wszystkim, którzy nie godzą się na bierność. Ta premiera to nie tylko wydarzenie medialne, ale przede wszystkim moralne wezwanie do trwania przy Rzeczypospolitej – z podniesionym czołem i wiarą, że każda noc w końcu ustępuje świtowi.

źr. wPolsce24

Poruszający tekst całej pieśni:

Wiatr od Wisły tnie liście na Alei Szucha
Gmach zamarł w milczeniu, lecz ulica słucha
Rejtan u bram staje, gdy gasną latarnie
Trzyma straż nad prawem, choć mgła wokół garnie
W cieniu gabinetów Kreon rzuca kości
Nocny architekt nowej rzeczywistości
Przyszli po pieczęcie, gdy Warszawa spała
Lecz ta stara twierdza jeszcze się nie dała

To jest nasz dom! To nasza krew!
Usłyszcie dziś narodu gniew!
Przetrwa ten gmach, przeminie noc!
W naszych rękach jest ta moc!
To jest nasz dom! To nasza krew!
Usłyszcie dziś narodu gniew!

Oto złoty róg, co w rękach wam pęka
Naród patrzy w milczeniu, niknie w nas udręka
Kordian na dachu gmachu przed rządem ucieka
Kto dziś zdradził kraj, a kto na świt czeka?

Płoną wolne wici, wzbiera mętna woda
Gdy na szali staje ojców naszych zgoda
Judaszowe srebrniki lśnią w blasku neonów
Za nic macie wyroki najwyższych już tronów
Dziś uderza piorun w fundamenty domu
Chcecie Polskę przepisać po cichu, nikomu
Ale naród to ogień, co pod popiołem drzemie
Nie dacie rady zepchnąć nas w milczenia ziemię

To jest nasz dom! To nasza krew!
Usłyszcie dziś narodu gniew!
Przetrwa ten gmach, przeminie noc!
W naszych rękach jest ta moc!
To jest nasz dom! To nasza krew!
Usłyszcie dziś narodu gniew!

Oto złoty róg, co w rękach wam pęka
Naród patrzy w milczeniu, niknie w nas udręka
Kordian na dachu gmachu przed rządem ucieka
Kto dziś zdradził kraj, a kto na świt czeka?

To jest nasz dom!
To jest nasz dom!
To jest nasz dom!
To nasza krew!
Przetrwa ten gmach!
Przeminie noc!
Nasza moc!