Kierwiński odpalił „kotwicę dezinformacyjną” po zamachu w Krakowie

Krakowski Rynek, dźwięk „Sound of Silence” wykonany przez hejnalistę i tłumy ludzi ze zniczami w dłoniach. Wstrząsające sceny z ulicy Brackiej, gdzie doszło do strzelaniny, wciąż stoją przed oczami milionów Polaków. Zamachowiec, który siał śmierć i przerażenie, został powstrzymany dzięki niezwykłemu bohaterstwu dwóch funkcjonariuszy policji: starszego posterunkowego Jakuba Kulika oraz starszego posterunkowego Artura Morańskiego.

Postawa obu mundurowych to absolutny wzór oddania i braterstwa. Pomimo ciężkich obrażeń, gdy tylko odzyskali przytomność po operacjach, ich pierwsze myśli biegły ku sobie nawzajem. Pytanie: „Czy Kuba żyje?” oraz troska o nienarodzone jeszcze dziecko jednego z nich chwytają za gardło. Ogromny szacunek należy się również zespołom medycznym i przypadkowym świadkom – pielęgniarkom, chirurgom oraz członkowi irlandzkiej obrony cywilnej – którzy natychmiastowym zatamowaniem krwotoków uratowali życie walczącym o każdy oddech policjantom.

Hucpa na konferencji MSWiA

W chwili, gdy ranni funkcjonariusze walczyli o przetrwanie na stołach operacyjnych, a opinia publiczna w napięciu czekała na rzetelne informacje o motywach napastnika, na scenę wkroczył minister spraw wewnętrznych i administracji Marcin Kierwiński. To, co wydarzyło się podczas jego pierwszej konferencji prasowej po zamachu, przejdzie do historii jako jeden z najbardziej cynicznych aktów politycznej manipulacji.

Trwają intensywne czynności w tym zakresie (...). Tak jak powiedziałem, wszystko wskazuje na to, że zafascynowany był ideologiami skrajnie prawicowymi” – rzucił przed kamerami szef MSWiA.

Słowa te padły w momencie, gdy sprawca w stanie krytycznym znajdował się pod opieką lekarzy, a do jego mieszkania – według wszelkich przesłanek – służby nie zdążyły nawet wejść z przeszukaniem. Co więcej, w tym samym czasie internauci weryfikujący profile napastnika w mediach społecznościowych odkrywali zupełnie inny obraz: obecność lewicowych i anarchistycznych symboli. Prokuratura w oficjalnych komunikatach stanowczo dystansowała się od politycznych tez ministra, podkreślając brak dowodów na prawicowy ekstremizm sprawcy.

„Kotwica dezinformacyjna” i zagraniczny rezonans

Nie mamy tu do czynienia ze zwykłą pomyłką czy brakiem profesjonalizmu. Wypowiedź Marcina Kierwińskiego to podręcznikowy przykład zastosowania tzw. kotwicy dezinformacyjnej. Chodziło o błyskawiczne wbicie opinii publicznej do głów kłamstwa, zanim ktokolwiek zdąży zweryfikować fakty.

Mechanizm ten zadziałał natychmiast poza granicami kraju. Zagraniczne redakcje, nieznające lokalnych realiów, bezrefleksyjnie powtórzyły wersję ministra o „zamachu skrajnej prawicy”. Przekaz poszedł w świat, a próby sprostowań – w tym publikacje wskazujące na wstrzemięźliwość śledczych – docierają ze znacznie mniejszą siłą niż pierwsze, sensacyjne nagłówki.

Stare metody w nowym wydaniu

Trudno oprzeć się wrażeniu, że mamy do czynienia z powrotem do najgorszych standardów manipulacji z przeszłości:

• Próby natychmiastowego wyznaczenia winnych, znane z narracji po tragedii smoleńskiej, kiedy wbrew faktom przesądzano o winie pilotów i rzekomych naciskach.

• Cyniczne rozgrywanie zabójstwa Pawła Adamowicza, gdzie bez wahania wskazywano palcem oponentów politycznych i media publiczne.

• Prowokacja przed Marszem Niepodległości – rzucenie oskarżeń o „prawicowy terroryzm” w przededniu 11 listopada, kiedy do Warszawy zjeżdżają setki tysięcy polskich patriotów, trudno odczytać inaczej niż próbę stygmatyzacji środowisk narodowych i konserwatywnych.

Próba zbicia kapitału politycznego na dramacie Krakowian i tragedii rodzin postrzelonych policjantów obnażyła moralną mieliznę obecnej władzy. Polacy oczekują od państwa i służb zapewnienia elementarnego bezpieczeństwa oraz rozliczenia zaniedbań, a nie partyjnej propagandy serwowanej z rządowych mównic. Metody oparte na insynuacji i pogardzie dla faktów przestają jednak działać – społeczeństwo patrzy rządzącym na ręce, a prawda o krakowskich wydarzeniach obroni się sama.

źr. wPolsce24